گالری نقطه هنری

شرکت کننده: گالری نقطه هنری
عنوان نمایش: بی‌نام برای بیژن و منیژه
نام هنرمند: ایمان صفایی
استیتمنت:
بی‌نام برای بیژن و منیژه یک اینستالیشن مکان محور اثر ایمان صفایی است که برای نمایش در پاسیو گالری محسن طراحی و اجرا شده است و در گالری نقطه هنری بازنمایش خواهد شد. این اثر که در فضایی به قاعده ۳۵۰ در ۲۲۰ سانتی مترو ارتفاعی حدود ۷ متر ساخته شده است، شامل احجام بزرگ دوکی شکلی است که به تناوب و تقارن در راستای عمودی روی هم قرار گرفته و در مرکز فضایی آویخته شده اند که با ستون هایی برافراشته از قاعده ای شش ضلعی محاط شده اند. ستون ها نگهدارنده ی ۴۰ قاب فلزی هستند که روی هر کدام یک بیت شعر حک شده است و منفذی برای تابیدن نور سفید نئون های داخل قاب به بیرون ایجاد کرده است. صفایی این چهل بیت را از سرتاسر عاشقانه ی معروف شاهنامه فردوسی، ”بیژن و منیژه“ برگزیده و بر ساختمان اثر سوار کرده است. بیژن و منیژه روایت تحمل تنهایی است. تنهایی حاصل از فرصت طلبی یا نابخردی خود یا دیگران. فریبکاری و فریب ِ خوردگی یا خبث وکوته نظری. بیژن، رزم آور ایرانی در آغاز داستانش با فریب و دغل کاری همراه و همرزم خود گرگین به تنهایی عازم نبرد در مرزهای قلمرو دشمن می شود. پس از پیروزی در راه بازگشت دل به منیژه می سپارد و در نتیجه ی مکر نابخردانه ی وی سر از کاخ پادشاه دشمن یعنی افراسیاب پدر منیژه در می آورد . اثر ایمان صفایی ورود به چاهی است که هم بیژن و هم منیژه را به بند تنهایی کشید. بیژن را در تاریکی چاه حبس کرد و منیژه را بر بالای آن. صفایی از دل شاهنامه فردوسی روایتی را پیش می کشد که بیشتر از آنکه راوی حماسه ای افسانه ای باشد حکایت همیشگی روابط انسان با خود وپیرامونش، و تعامل با جهان و دیگران است. گویی نظمی هندسی است که در نتیجه تکرار و تکثر تبدیل به نظامی حاکم اما گنگ و انتزاعی شده است . نظامی که در آن کلمات به خط و بند تبدیل می شوند و معنی می بازند و نور، نه روشنی بخش نگاه که موجب گنگی است. روایتی که همچون خطوط پیرامون دوک نخ ریسی بر بالا تا پایین ساختمان حیات بارها و بارها تنیده میشود.

آدرس: خیابان حافظ، نرسیده به خیابان انقلاب، نبش کوچه بامشاد، پلاک ۴۰۹، گالری نقطه هنری
تاریخ برگزاری: ۱۳شهریور تا ۱۰ مهر
ساعات بازدید: ساعت ۴ تا ۸
روزهای تعطیل گالری: شنبه و یک شنبه